นึกไม่ถึงเหมือนกันนะเนี่ย ว่าช่วงนี้จะเขียน Blog เกี่ยวกับความรัก
เหงาเหมือนกันนะ ปกติเราเองไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่ค่อยได้ออกไปไหนกับ
เพื่อนๆเท่าไร ยิ่งตอนนี้ทำงานด้วยแล้ว เพื่อนก็หายหัวไปหมด เหลือแค่ไม่กี่คน
เคยคิดอยากลองคบใครสักคนแบบจริงจัง แต่ใจเรามันก็กลัว กลัวโดนหลอก กลัว
ผิดหวังกับความรัก ก็เลยปิดกั้นตัวเองจากความรัก ด้วยการไม่เปิดรับใครทั้งสิ้น
ทั้งที่ใจเราน่ะมันต้องการสุดๆแล้ว แถมดันไปแอบชอบคนที่เค้ามีเจ้าของอยู่แล้ว
เสียอีก ไม่น่าเลยเรา ก็ไม่ได้คิดมากอะไรกับเรื่องนี้หรอกนะในตอนนี้ เพราะเรื่อง
ที่หนักหนายิ่งกว่าคงเป็นเรื่องงาน การทำมาหากินเสียมากกว่า ตอนนี้ก็รอแม่
ย้ายมาอยู่ที่ชลบุรีเหมือนเดิม เราจะได้สบายใจขึ้น ไม่ต้องกังวลมาก แต่คิดว่า
อีกไม่น่าจะเกิน 2-3 เดือนจะให้แม่มาอยู่ด้วยกันที่บางแสน ดูแล้วน่าจะเหมาะ
กับสุขภาพของแม่ เราเองจะได้ดูแลแม่ด้วย
จำได้ว่าตั้งแต่ย้ายจากสิงห์บุรีมาอยู่ที่ชลบุรีตั้งแต่เรา 4 ขวบ
ฐานะทางบ้านเราไม่ได้กระเตื้องขึ้นเลย ยังคงหาเช้ากินค่ำอยู่อย่างนั้นแหละ
แต่ก็ยังดีใจ ที่เรามีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกัน คิดถึงน้ำข้าวที่แม่เคยหุง แล้วยกจาก
เตาเอามาใส่ชาม ใส่เกลือลงไป ก็กินได้แล้ว ส่วนอาหารยามว่างก็เอาน้ำมันหมู
มาคลุกกับข้าวแล้วเหยาะน้ำปลานิดหน่อย กับอีกเมนูหนึ่งก็ข้าวซาวน้ำ ใส่หัวหอม
น้ำปลา พริกป่น มะนาว ดูเหมือนมันเป็นอาหารที่ง่ายๆ แต่ในความรู้สึกของเรา
มันอร่อยมาก เพราะเราอยู่พร้อมหน้ากัน ผิดกับตอนนี้ เราแยกย้ายกันไปอยู่ต่าง
ที่คนละทิศละทาง กลับมาได้หรือเปล่าหนอ วันวาน