วันนี้เมื่อ 25 ปีก่อน เราถือกำเนิดขึ้นมาที่จังหวัดสิงห์บุรี หลังจากนั้นได้ 4 ปี
ก็ย้ายมาที่ชลบุรี และแน่นอนว่ากว่า 21 ปีที่ผมอยู่ในชลบุรี เราผูกพันกับชลบุรีมากกว่า
สิงห์บุรีบ้านเกิด แม้ว่าที่สิงห์บุรีจะมีบรรดาญาติผมอยู่มากมายก็ตาม
เราเติบโต เล่าเรียน ทำงาน และใช้ชีวิตอยู่ที่ชลบุรี ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
มีทั้งสุขทั้งทุกข์ระคนกันไป ตามธรรมดาของชีวิต แต่เราก็ยังต้องสู้ต่อไป
เราคิดมาล่วงหน้าหลายเดือนแล้ว ว่าอายุครบเบญจเพศแล้วจะทำอะไร
ให้ชีวิตดีขึ้นได้บ้างนะ ตอนที่เราบวชตอนอายุ 20 เคยเขียนจุดมุ่งหมายของชีวิตเอา
ไว้หลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือในชีวิตนี้สิ่งที่เราต้องการที่สุดไม่ใช่เงินทอง แต่เป็นความ
สงบสุขทางจิตใจ ช่วงเวลาที่ผ่านมาในสมองของผมมีเรื่องให้คิดมากมายจนวุ่นวาย
ไปหมด จนบางครั้งรู้สึกได้เลยว่ามันอ่อนล้า ส่งผลให้สุขภาพกายและใจทรุดโทรม
เพราะมันทำให้เรานอนหลับไม่สนิท และเป็นมานานหลายปีแล้ว
เรานึกไปถึงกฤตภาคข่าวที่เราเคยตัดออกมาจากหนังสือพิมพ์ข่าวสดตั้งแต่
เมื่อครั้งที่ยังเรียน ม.ต้น ในคอลัมน์นั้นกล่าวถึงเรื่องการประหยัดอารมณ์ คือการ
ไม่ปล่อยใจให้คิดอะไรไปวุ่นวาย ให้หยุดจดจ่อแต่เพียงเรื่องเดียว มันจะทำให้จิตมีพลัง
หรืออีกนัยหนึ่งก็คือเรื่องสมาธินั่นเอง แต่ก็ยอมรับละครับว่าทำยากจริงๆ เพราะกิจวัตร
ที่เราทำอยู่มานานมันติดตัวเราอยู่ให้เราทำแบบเดิมๆทุกวันๆ ฝืนก็ยาก การเอาชนะ
ตัวเองมันยากอย่างนี้นี่เอง
เรานึกไปถึงคำสอนของ อ.สนอง กตปุญโญ ว่าจิตคนเรามันเหมือนลิงมัน
วิ่งพล่านไปทั่ว เราเอาเชือกผูกมันไว้ มันจะดิ้นจนเชือกมัดรอบตัวมัน มันถึงจะหยุด
ให้เราดูจิตของเราแต่อย่าไปทำอย่างลิง การฝึกจิตตอนแรกมันก็เหมือนกับการเล่น
กีฬานั่นแหละ มาทำแรกๆมันก็ยาก เพราะเราเล่นไม่เป็น พอเราฝึกจนเล่นเป็น
จะเล่นเมื่อไรก็ได้ มันเป็นไปโดยอัตโนมัติครบเบญจเพศคราวนี้ เราขอตั้งปณิธาน
ที่จะฝึกจิตที่วุ่นวายให้สงบ ขอทำแค่นี้แหละ

เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน เราปั่นจักรยานไปเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ เริ่มต้นตั้งแต่ที่บ้าน (ศรีราชา) ไม่รู้นึกยังไง ปั่นไปได้ไกลถึงพัทยาใต้ และปั่นกลับมาบ้านในวันเดียวกัน ตอนแรกตั้งใจจะปั่นไปไหว้พระให้ครบทั้ง 9 วัด แต่พอไปจริงๆไหว้ได้แค่ 6 วัด แต่ถือเป็นประสบการณ์ที่ดี
เพราะไม่เคยปั่นจักรยานไกลขนาดนี้มาก่อน แปลกใจเหมือนกัน เพราะไม่รู้สึกว่าปวดเมื่อยเท่าไร คงเพราะเริ่มจะชินแล้ว ประทับใจที่สุดคงเป็นจิตภาวันวิทยาลัย วิทยาลัยสอนพุทธศาสนา ดูสงบเงียบมาก แถมยังติดกับทะเลอีก เป็นวัดที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมมากทีเดียว ทั้งทั้งที่อยู่ติดกับถนนสุขุมวิทที่มีแต่รถวิ่งกันไปมาตลอดเวลา แต่พอเข้ามาในวัดเหมือนเข้าไปเที่ยวในป่าเลย เพราะต้นไม้สูงใหญ่ และยังเงียบจนได้ยินเสียงนกร้อง คิดเอาไว้เหมือนกันนะว่าถ้ามีเงินหรือมีโอกาส อยากจะบริจาคเงินทำบุญให้กับทางวัดบ้าง เพราะเงินถูกนำไปใช้เพื่อให้พระและสามเณรปฏิบัติธรรม ถือเป็นธรรมทานซึ่งเป็นทานที่มีอานิสงส์สูงสุด และยังเป็นการบริจาคแก่สงฆ์ เป็นสังฆทาน ท่านใดสนใจลองไปทำบุญที่นี่ดูนะครับ ได้บุญได้กุศลแรง

เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยจะเชื่อเรื่องโหราศาสตร์เท่าไรหรอกนะ แต่ช่วงระยะหลังๆมานี่เหมือนเป็นคนบ้าเลยอะ ที่บ้านมีหนังสือ พรหมชาติ เล่มหนาอยู่เล่มหนึ่ง เรียกเป็นหนังสือที่ฮิตรองลงมาจากหนังสือใบ้หวยเลย (ที่บ้านมีหนังสือใบ้หวยกองเป็นตั้งเลย แบบบ้าหวยมาก) จะว่าไปเราเองก็ไม่ได้เชื่อเรื่องดวง โหราศาสตร์ไปทั้งหมดหรอก แต่บางทีพออ่านคำทำนายบางอย่างแล้วมันตรงกับเรามันก็อดเอามาคิดไม่ได้ อือ ทำไมมันแม่นจังวะ ทั้งที่จริงๆแล้วอ่านคำทำนายไป 10 ข้อ มันตรงกับเราแค่ 2 ข้อเอง แต่ก็ดันไปเชื่ออีก มันคงเป็นตรรกะกับหลักจิตวิทยาด้วยมั้ง มิน่าทำไมหมอดูมันถึงได้อยู่คงกระพันมาถึงทุกวันนี้ ยิ่งช่วงไหนเศรษฐกิจไม่ดีคนยิ่งดูดวงกันมาก หมอดูเองก็คงเหมือนกับจิตแพทย์ ช่วยได้เหมือนกัน แต่ไม่ทุกเรื่องหรอก สังเกตเหมือนกันเวลาไปฟังเค้าทำนายพูดมาแต่เรื่องดีๆ คงจะให้เราสบายใจมั้ง อือ พอแล้ววันนี้ ไปหาหวยต่อดีกว่า